حرف هایی برای "نه"گفتن...

موجیم و وصل ما، از خود بریدن است

                                               ساحل بهانه ای است، رفتن رسیدن است

تا شعله در سریم، پروانه اخگریم

                                                شمعیم و اشک ما، در خود چکیدن است

ما مرغ بی پریم، از فوج دیگریم

                                                پرواز بال ما، در خون تپیدن است

پر می کشیم و بال، بر پرده ی خیال

                                                 اعجاز ذوق ما، در پر کشیدن است

ما هیچ نیستیم، جز سایه ای ز خویش

                                                 آیین آینه، خود را ندیدن است

گفتی مرا بخوان، خواندیم و خامشی

                                                  پاسخ همین تو را، تنها شنیدن است

بی درد و بی غم است، چیدن رسیده را

                                                   خامیم و درد ما، از کال چیدن است

                                                                                            ( قیصر )

حرف ()

ایستاده بودم.
گاز دادی و به سرعت از کنارم رفتی..
و فقط چند برگ خشک نارنجی به دنبالت آمدند،
که آنها هم بعد از چند قدم پشیمان شدند و مثل من ایستادند.

و چون طبق معمول! قلب تو، مبدا مختصاتمان است،

ابن من بودم که از تو دور می شدم.
با "وجود" اینکه ثابت بودم.
.
.
حالا که رفتی،
تنها نگرانی من این است
چون که زمین گرد است،
تو که از یک طرف دور می شوی،
متاسفانه
داری از طرف دیگر نزدیک تر می شوی!
.
.
.
ولی من همچنان ایستاده ام
و همه چیز و همه کس
به یک نسبت،
دور و نزدیک می شوند.
.
باران پاییزی صورتم را خیس تر می کند
و سیگار بعد از رفتنت چه حالی می دهد

حرف ()